بودنم را هیچ کس باور نداشت
هیچ کس کاری به کار من نداشت
*
بنویسید بعد مرگم روی سنگ
با خطوطی نرم و زیبا و قشنگ
*
او که خوابیده ست در این گور سرد
بودنش را هیچ کس باور نکرد
...
 

از بس که آسمان دلم ابريست
تمام خاطراتم نمناک شده است
نمي دانم چرا؟
دريا را هم که ديدم
به ياد تو افتادم
روي ماسه هاي ساحل نوشتم
اگر طاقت شنيدن داري
من شهامت گفتن دارم
دوباره به دريا نگاه کردم
باز برگشتم
اين بار روي ماسه ها نوشتم
دوست دارم
 

کودکی شیرین است
هر کسی می داند
یک کسی می گفت هر لحظه به ما
اگر از عمر درازت همه را پس بدهی
این محال است که یک لحظه ای از کودکی، خردی را پس گیری
کودکی اوج، رهایی، همه چیز است
کودکی شیرین است
شاید که بگویی کودکی چیست که هر انسانی، دم به دم می گوید:
کودکی شیرین است

کودکی غنچه ای از رود صداقت به صفای آب است
کودکی صفحه ای از عشق و محبت به شکوه ماه است
کودکی سلسله ی اشک به دنبال سرشت است
کودکی لاله ی سرخ است به باغ امید
کودکی شیرین است
هر کسی می داند
کودکی شیرین است
 

عشق معنيش غم غصه خوردن يكدم
ديگه عاشق نمي شم كه بميرم از غم
گريه هام تموم نميشه وقتي نيستي تو هميشه
وقتي من برات مي خونم گوش بدي يه بار چي ميشه
اگه من يه روز نميرم با نگاه تو مي ميرم
واسه تو فرقي نداره بميرم يا كه نميرم

******
سا لهاست تو رو نديدم رو لبات خنده نديدم
اگه با كسي نبودي چرا من تو رو نديدم
تو مي خواي تنهام بزاري تو غرورم پا بزاري
ولي من دستتو خوندم مي دونم دوستم نداري
درد وغم يه روز تمومه همه رو خدا مي دونه
توي كه تنها ميموني زندگي برات حرومه
عشق معنيش غم غصه خوردن يكدم
ديگه عاشق نمي شم كه بميرم از غم
ديگه عاشق نمي شم كه بميرم از غم
ديگه عاشق نمي شم كه بميرم از غم
 

سلام خوبی من که اصلا خوب نیستم  دلتنگم اینارو که می نویسم با گریه می نویسم می دونی چرا چون خیلی چیزا و کس ها اذیتم کردن از همه خسته شدم حالا فهمیدم هیچکس به درد ادم نمی خوره بخدا قسم دیگه طاقت این زندگی رو ندارم یکی بهم می گفت هیچوقت اون زندگی و احساسی که نسبت به اینده داری برات اتفاق نمی افته همیشه برعکس اون اتفاق می افته امشب یه نفر خیلی دلمو شکست پا رو همه چی گذاشت اونی که می گفت طاقت ناراحتیتو ندارم امروز با حرفش خیلی چیزارو ثابت کرد میخوام بگم  همه ی ادما تو این دوره نامرد شدن یادته می گفتی اگه یه روز ارت دور باشم دیوونه می شم میمیرم باشه عیبی نداره شاید پیش اومده که دیگه قابل جبران نیست ببین هیچوقت حتی نمی تونستم تصورش رو بکنم که اینکارو با من که می گفتی همه زندیگیتم و این اراجیف بکنی اره دلم نمی خواد هیچکدومش یادم بیاد عیبی نداره تو خوش باشی ما هم خوشیم دیگه نمی خوام بیشتر از این سرت رو درد بیارم شب بخیر گل من.هستی من.زندگیه من

رفتم
...
به همانجا که صدای نفس های عشق
هنوز گهگاه گوش را می نوازد

دیشب بود انگار
آن شب سرد خاطره ها
و تو
که بودی و نبودی

تاب خوردم مثل همیشه
آرام و بی صدا
با طعم حسرت و اشک
و این بار تنها

صدایی نبود
و حتی سایه ای از تو
و دستی که از پشت
ناگاه چشمانم را بگیرد

هیچ نبود
هیچ
اما
اشک چه بی ریا می آمد

صدایت کردم
نشنیدی ؟
نه ؟
با تو هستم قدیمی

با تو نجواها داشتم
از عمق حسرت و سرما
که فقط
خیابان شنید و تاب و سنگهای زیر پاهایم

نیامدی باز
در آخرین شب میعاد
به تماشای کرم کوچک ابریشم
حتی برای ریختن کاسه ای آب در پی مسافر

چقدر زمزمه کردم دیشب
لحظه های عاشقانه دیروز را
و ترانه های فردا را که
جمعه وقت رفتنه ...

راستی
اسمت را صدا زدم
به وسعت نگاهی که به سویت روانه کرده بودم
از پشت ابرهای سراسر پر از خیال

یادت هست ؟
شعرهای قدیم را
که بی ریا می سرودم برایت
از ابر و خیال وخوابی که آرام رفته بودی ؟

...
...
...

باز خواهمت گفت
ترانه های شبانگاهی انتظار را
انتظار
انتظار
انتظار...

" احساس می کنم
که در این مه گرفته شب
در پشت ابرهای سراسر پر از خیال
آرام خفته ای

ای مهربان من
آفتاب را بگو
که چشم مرا
به فراسوی دیوار مه
به آنجا که آنجایی
روشن کند
تا در خیال ... "

...

شاید فرصتی نباشد دیگر
برای زیارت چمن
تو
اگر خواستی
بو بکش
چمن سرد یادگار روزهای خنده و نفس را
به نیت نفسی که
چندی بیش نمی پاید
میهمانی دلگیرغربت آباد را


بازخواهمت یافت
و خواهی دید مرا باز
به قامت پروانه

می دانم

وباز
من می مانم و
ترانه ای نو
برای
چشمانت

کی طلوع می کنی
ای آخرین غروب ؟

سلام بهترینم. خیلی فکر کردم. به همه چی، به احساسم به زندگی .بالاخره تصمیمم رُ گرفتم، هیچ وقت نمی خواهم بی عشق تو زندگی کنم، عشق تو شیرین ترین و قشنگ ترین حس هستیه. من درسته از تو دورم و شاید دیگه هیچ وقت نبینمت، هنوزم قلبم برای تو می تپه. آخرش تصمیم گرفتم نگذارم اون آخرین ذره های درخشان عشقم میون تاریکی تنهایی و تردید گم بشه.(همون چیزی که تو ازم خواستی!) همون جرقه های کوچک کافی بودند که بازم با عشقت تموم وجودم شعله وَر بشه! خوشحالم از این که این آخرین طلسم نفرت هم نتونست عشق تو رو ازم بگیره. دیگه هیچ وقت چشمهام رو نمی بندم که جادوگر دنیای خاموشی بیاد و طلسمشو مثل تیرهای زهرآلود به قلب من فرو کنه. من با عشق تو می تونم به بی نهایت برسم!
می دونم تا حالا دیگه منو از پشت نقاب کلمات تکراری شناختی، اما آیا تو هنوزم نوشته های منو می خونی؟ برام شدی مثل قدیما، حتی نزدیک تر! روشن تر! می دونم باز هم می بینمت، نمی دونم چرا، اما مگه نه اینکه عشق همیشه همراهش امیده. ای امید من! امید بی کران من! دیگه هیچ وقت به خودم اجازه نمی دم، از پریشونی ها و دردها برات بنویسم. تنها آرزوم اینه که سلامت باشی و پر از آرزو... آرزوهایی که بهشون می رسی. من از خدا همین رو می خوام!

چشمهايم را كسي به زور مي بندد ... چشمهايم را اگرببنديد پلكهايم بي وقفه تلاش خواهند كرد ... هيچ كس كورتر از آنكه نگاه نمي كند نيست ... پروانه بايد در باد رها باشد ... قفس جاي پرزدن ندارد اين را همه مي دانند ... تعجب من بارها از اين است كه ميان اعداد گيج شده اند بعضيها ... ! دلم پروانه اي در مشت ايشان است ..من به نقطه تحمل رسيدم و اينك پرواز كردن كم كم از ياد من خواهد رفت ... زيار انديشه هايم ،‌انگيزه هايم و اميدهايم دفن مي شوند در اين قفس ... خدايا پرواز را در حافظه ام حفظ كن تا روزي كه درهاي قفس را باز كنم و مشت گره كرده ايشان مرا به فضا پرتاب كند

خدايا , تويي سزاوار ستايشهاي نيکو, و بسيار و بيشمار تو را ستودن,
 اگر تو را آرزو کنند پس بهترين آرزويي, و اگر به تو اميد بندند, بهترين اميدي.
خدايا, درهاي نعمت به من گشودي که زبان به مدح غير از تو نگشايم, و بر اين نعمتها غير از تو را شتايش نکنم.
خداوندا, هر ثنا گويي از سوي ستايش شده پاداشي دارد, به تو اميد بستم که مرا به سوي ذخائر رحمت وگنجهاي آمرزش آشنا کني.
خدايا, اين بنده توست که تو را يگانه مي خواند, و توحيد و يگانگي تو را سزاست, و جز تو کسي را سزاوار اين ستايشها نمي داند.
خدايا, مرا به درگاه تو نيازي است که جز فضل تو جبران نکند و آن نيازمندي را جز عطا و بخشش تو به توانگري مبدل نگرداند, پس در اين مقام رضاي خود را به ما عطا فرما, و دست نياز ما را از دامن غير خود کوتاه گردان . ( که تو بر هر چيز توانايی )
خدايا ...
خدايا ...
خدايا ... 
گوشه چشمم كه از اشك پر ميشود ميفهمم كه دستانم باز تهي شده است. دستاني كه اگر تو نخواهي هرگز نمي بخشد. هرگز نميتواند ببخشد. اگر تو نخواهي من نمي توانم. اما حتي اگر اراده كني، من نميتوانم نخواهم! خداي من! خوب ميداني كه وقتي آرزويي در دل بنده ات جوانه ميزند، وقتي براي به بار نشستن درخت آرزويش، در طلب قطره اي آب، چشم نياز را با آب دعا تر ميكند، ديگر براي اراده تو هم دير شده است!
خداي من! هر زمان كه نام تو قافيه شعرهايم ميشود، وزن غزل زندگي در كفه تعادل آرام مي گيرد. قافيه از توست. وزن از تو. غزل از تو. بي تو هيچم.
خداوندا! چه شده كه وقتي كه يكي از بدترين بنده هايت، بهترين چيزها را براي يكي از بهترين بنده هايت طلب مي كند بي پاسخش ميگذاري؟ چه شده كه حافظ كلام تو، مرا در ميان جفاي خار هجران به صبر بلبل دعوت ميكند؟ آخر چه حكمتي است كه تشنه معرفتت را به آب وصال سيراب نميكني؟ ميداني كه نميدانم.
خدايا! آرزوهايم را خوب ميداني و ميشناسي. ميدانم كه ميداني. ميداني كه هر چه كردم، به شوق رضاي تو كردم. اما قفس بدگماني و سوء ظن بنده هايت، بالهاي مرا بسته و نيت نيك مرا بي سرانجام باقي گذاشته. بزرگترين نعمتي كه از تو ديده ام لذتي است كه از كمك و ياري به بندگانت به من بخشيده اي. آخر اگر قدرت آن را از من بگيري با دستان خالي چه كنم؟ به چه اميدي صبوري كنم؟ چقدر ناتوان شده ام...
چه كسي از اين آشوب شيرين قلب من خبر دارد جز خداي قلب من؟ به تو پناه مي برم اي خداي مهربان من. تنهايم مگذار.

امشب دلم اندازهی یه دنیا گرفتس خیلی احساس تنهایی می کنمولی وقتی باهات حرف می زنم یا درد دل می کنم همه چی یادم می ره. خدای خوبم زندگی خیلی چیزارو بهم یادداد یکی اینکه یه مقدار صبور باشم نتونستم زیاد ولی خوب تا حدودی شدم هر ادمی واسه خودش یه غصه هایی داره شاید به نظر بعضیا کم باشه تنها چیزی که ازت می خوام اینه که تموم غصه های بابای عزیزمو به من بده نمی خوام حتی واسه یه لحظه ناراحتیشو ببینم بهش کمک کن کارای این مردم نامردو تحمل کنه بهش صبر و تحمل بده اخدا خیلی دوست دارم

باز شب شد و عاشق ، زهجران عزيزش
با ماتم و سوك ،  رهسپار سفر خاطره ها شد.
رهگذر، خسته وتنها گذري كرد
در كوچه تنهايي
 به جز از چشم عزيزش
به جز از تيرك مژگان ظريفش
آسماني كه در اوهام شبانه
رازي از خلوت يار
نغمه هاي انتظار
به يه دنياي غريب
به شروع دگري سوق مي داد !
انتظار با وزش ظلمت كور
به سحرگاه دگر تبديل شد
سهم من
تنها گذري بود از آن كوچه وآن خاطره ها
 

من از تو مي مردم
اما تو زندگاني من بودي
تو با من مي رفتي
تو در من مي خواندي
وقتي كه من خيابانها را
بي هيچ مقصدي مي پيمودم
تو با من مي رفتي
تو در من مي خواندي
تو از ميان نارونها گنجشكهاي عاشق را
 به صبح پنجره دعوت مي كردي
وقتي كه شب مكرر ميشد
وقتي كه شب تمام نيمشد
تو از ميان نارونها گنجشك هاي عاشق را
به صبح پنجره دعوت ميكردي
تو با چراغهايت مي آمدي به كوچه ما
تو با چراغهايت مي آمدي
وقتي كه بچه ها مي رفتند
و خوشه هاي اقاقي مي خوابيدند
و من در آينه تنها مي ماندم
 تو با چراغهايت مي آمدي ...
تو دستهايت را مي بخشيدي
تو چشمهايت را مي بخشيدي
تو مهربانيت را مي بخشيدي
وقتي كه من گرسنه بودم
تو زندگانيت را مي بخشيدي
تو مثل نور سخي بودي
تو لاله ها را ميچيدي
و گيسوانم را مي پوشاندي
وقتي كه گيسوان من از عرياني مي لرزيدند
تو لاله ها را مي چيدي
تو گونه هايت را مي چسباندي
به اضطراب پستان هايم
وقتي كه من ديگر
چيزي نداشتم كه بگويم
تو گونه هايت را مي چسباندي
به اضطراب پستانهايم
و گوش مي دادي
به خون من كه ناله كنان مي رفت
و عشق من كه گريه كنان مي مرد
تو گوش مي دادي
اما مرا نمي ديدي
 

بهترين دوست اون دوستيه كه بتوني باهاش روي يك سكو ساكت بشيني و چيزي نگي و وقتي ازش دور ميشي حس كني بهترين گفتگوي عمرت رو داشتي
 ما واقعا تا چيزي رو از دست نديم قدرش رو نمي دونيم ولي در عين حال تا وقتي كه چيزي رو دوباره به دست نياريم نمي دونيم چي رو از دست داديم
 اينكه تمام عشقت رو به كسي بدي تضميني بر اين نيست كه او هم همين كار رو بكنه پس انتظار عشق متقابل نداشته باش ، فقط منتظر باش تا اينكه عشق آروم تو قلبش رشد كنه و اگه اين طور نشد خوشحال باش كه توي دل تو رشد كرده
 در عرض يك دقيقه ميشه يك نفر رو خرد كرد در يك ساعت ميشه يكي رو دوست داشت و در يك روز ميشه عاشق شد ، ئلي يك عمر طول مي كشه تا كسي رو فراموش كرد
 دنبال نگاهها نرو چون مي تونن گولت بزنن، دنبال دارايي ترو چون كم كم افول مي كنه ، دنبال كسي باش كه باعث بشه لبخند بزني چون فقط با يك لبخند ميشه يه روز تيره رو روشن كرد ، كسي رو پيدا كن كه تو رو شاد كنه
دقايقي تو زندگي هستن كه دلت براي كسي اونقدر تنگ ميشه كه مي خواي اونو از رويات بكشي بيرون و توي دنياي واقعي بغلش كني
 رويايي رو ببين كه مي خواي ، جايي برو كه دوست داري ، چيزي باش كه مي خواي باشي ، چون فقط يك جون داري و يك شانس براي اينكه هر چي دوست داري انجام بدي
 آرزو مي كنم به اندازه ي كافي شادي داشته باشي تا خوش باشي ، به اندازه كافي بكوشي تا قوي باشي
 به اندازه كافي اندوه داشته باشي تا يك انسان باقي بموني و به اندازه كافي اميد تا خوشحال بموني
 هميشه خودتو جاي ديگران بذار اگر حس مي كني چيزي ناراحتت مي كنه احتمالا ديگران رو هم آزار مي ده
 شادترين افراد لزوما بهترين چيزها رو ندارن ، اونا فقط از اونچه تو راهشون هست بهترين استفاده رو مي برن
 شادي براي اونايي كه گريه مي كنن و يا صدمه مي بينن زنده است ، براي اونايي كه دنبالش مي گردن و اونايي كه امتحانش كردن ، چون فقط اينها هستن كه اهمين ديگران رو تو زندگيشون مي فهمن
 عشق با يك لبخند شروع ميشه با يك بوسه رشد مي كنه و با اشك تموم مي شه ،‌ روشنترين آينده هميشه روي گذشته فراموش شده شكل مي گيره ، نميشه تا وقتي كه دردها و رنجا رو دور نريختي توي زندگي به درستي پيش بري ،
 وقتي كه به دنيا اومدي تو تنها كسي بودي كه گريه مي كردي و بقيه مي خنديدن ، سعي كن يه جوري زندگي كني وقتي رفتي تنها تو بخندي و بقيه گريه كنن.

من امشب تا سحر بيدار مي مانم
دلم درياي طوفانيست
نگاهم مي شكافد آسمانها را
و جايت پيش من خاليست!
*
به زير شاخه ي تنها درخت خود
لباس سبز مي پوشم
و با يادت سرودي تلخ مي خوانم
و چاي تلخ مي نوشم
*
من امشب مشت مي كوبم
به ديواري كه دلگير است
خودم هم خوب مي دانم
براي آرزو دير است!
*
من امشب داد خواهم زد
دلم لبريز فرياد است
به روي خاطرات بد
صداي زوزه ي باد است
*
برو با خود ببر ديگر
از اين جا ردّ پايت را
به آتش مي كشم امشب
تمام نامه هايت را...
*
صدايم باز مي لرزد
من امشب باز هم مستم
تو گفتي هر كجا باشي
من اما در دلت هستم
*
ولي پايان گرفت امشب
سقوط و گريه و ناله
كنار پنجره ، ديگر
نه گلداني ، نه آلاله
*

همان بهتر كه من امشب
نديدم اشك چشمانت
زدم يك بوسه بر عكست
خدا يار و نگهدارت

تو به من خيره شدي
تو به من مات دوختي
تو كه با نگاهت در شعر من سوختي
از طپش تنهايي سكوتم بر تو خيره شدم
آن زمان كه تو را از بر خواندم
در ذهنت تيره شدم
به شكل خاكستري شعرهايم در نگاهت پاك شدم
در نفسهايت حذف شدم
من كه در هر ثانيه با تو ثبت شدم
اكنون در بادم
مثل شعله اي در باد بي يادم
من تو را از بر خواندم
من كه در شعرم تو را همدرد خواندم
در نگاهت ردپايي از نفرت درك كردم
در گرماي تنت لذت هوس را لمس كردم
در حضور دردم حضورت را حس نكردم
همين لحظه بود كه تو را از شعرم حذف كردم
لحظه اي رسيده است
از نوع حسرت ها
فرصتي ازفاصله ها
زماني به شكل خاطره ها
به ديروز خيره مي شوي
تكرارش مي كني
اين تكرار ترس از فرداهاست
ترس از خاطره هاست
ديروز را از بر كن
فردا را پر پر كن
كه فردايي نخواهيم ديد
كه فرداها همه بي بنيادند.
 

 این هم لینک اهنگهای محسن چاوشی که اهنگ متاسفم برات واسه ادم های دلتنگه

http://xoomer.alice.it/chavoshi/64/index.html

یادت باشه...گاهي وقت ها مثلا آخر شب ها که مي خواي بخوابي يه دل تنهايي هست
که يکم اون ور تر مي تپه براي تو......
يادت باشه فقط تو بودي که تونستي وارد قلبم بشي بدون اينکه قفلشو بشکني...
يادت باشه من شب ها حتي تو رويا هام با تو حرف ميزنم تويي که يادت وخيالت هم آرامش بخشه...
هيچ ميدوني موقعي که يکم ازم دور ميشي چقدر غصه دار ميشم اون وقته که چشمم دنبال چشاي قشنگت ميگرده که با هر نگاه کلي انرژي ازشون دريافت ميکنم.. دستام
دنبال دست هاي مهربونت ميگرده تا بدونه هستي...هميشه ميموني...خودت ميدوني که اين واژه ها نميتونن
اون چيزي رو که تو عمق وجودمه ابراز کنن..وقتي ميخوام از تو بنويسم نه تنها واژه ها در مقابلت
کم ميارن حتي به احترام حضور سبزت در مقابلت سر تعظيم فرود ..

پلکهاي مرطوب مرا باور کن ،


اين باران نيست که ميبارد ،


صداي خسته ي من است که از چشمانم بيرون ميريزند.
.
.
.
من دوزخ نشين را گاه گاه ياد کن ....

دانلود

هوداد - بیا بیا

ایرج خواجه امیری و احسان

پیمان و دانیال - انتظار

شهاب بخارایی - تقدیر

شهرام سپهره - آبروریزی

شهرام سپهره - دل تو

هر بار كه دلم براي گفتن تنگ ميشد،

هر بار كه از روي نبود بودها و بودن نبود ها گيج ميشدم

هر بار كه فرياد را با سكوت و سكوت را با فرياد قاطي ميكردم

هر بار كه ماه را با خورشيد و خورشيد را با ستاره عوض مي كردم

احساس تنهايي تمامي وجودم را فرا ميگرفت

مرگ را با تمام وجود دوست مي داشتم

.... و حال نيز دل تنگم ،گيجم و تنها

ولي اين بار مرگ را دوست ندارم

چراكه مرگ، از دست دادن زندگي براي زنده است

و تنهايي رفتن دور شدن از كنار دوست و نديدن دوستان است


سالهاست كه اتاق تنهايي من در زير خاك خفته است

من سالهاست كه تنهايم

سالهاست كه من زندهء زندگي را معني نكردم

... من سالهاست كه مرده ام سالهاست

چه هستم!؟

.... شايد سالها بايد به دنبال نامم بگردم

این کوچولوی ناز البته این اقا داره اصلاح می کنه الهیییییییییییییییی

ديشب ز خوابي سهمناک پريدم خوابي وحشتناک خوابي درد اور

تنها چيزي که ديدم سياهي شب بود

تاريک تاريک

هيچ روزني بسوي نور در هواي اطراف نبود

گفتم هوا

ديشب هوا هم نبود نفسم به شماره بود

ديشب مهتاب ان چراغ شب جاي خود را به سايه داده بود

آه سايه مهتاب سياه تر از سياهي است

ديشب ستارگان چشمک زن را چيده بودند

انهارا به يغما برده بودند براي عروسي سکوت براي جشن خفقان

ديشب شب اعدام بود شب اعدام عشق اعدام معرفت اعدام دوستي



ديشب ودر ميان ان همه وحشت

ان همه وداع ان همه درد ان همه سوز

صدايي امد ان زيباترين نواي هستي

ان سرود افرينش ان شور افکن ان گفتار مقدس

اري براستي که خدايي بزرگ دارم و مهربان مهربان و عاشق

ان خدايي که در هنگام مرگ عشق سرود عشق را در من زنده کرد

ان سرود سلامي بيش نبود سلامي پاک سلامي صاف سلامي دلنشين



تو با سلامت امدي و من در هنگام مرگ وجودم وجودي نو يافتم

تو سرود عشق را در من خواندي و من بي اختيار عا شق شدم

ديشب من شب عشق شد شب دوست شد و شب معرفت

ماه نبود ولي روي تو و کلام تو ماه شبم شد

ستاره اي نبود ولي چشمان تو چنان ستارگاني شدند

که نورشان قلب و دل تاريک مرا به سرزمين نور تبديل کردند

ديشب صداي پايت را از هر کجا مي شنيدم

امدي و در کنارم نشستي صاف و زلا ل بودي

انقدر که تمام وجودت نمايان بود نمي توانستي پنهان بشي پيداي پيدا بودي

چنانکه ديدمت دگر تمام زشتي ها را نديدم

خوبي امد و بدي رفت اسمان صاف صاف شد زلال شد

ان دور دستان بعيد هم پيدا شد

تو چراغي شدي و شب نمايان شد آه چقدر زيباست شب



ديشب سکوت تنها واژه بي معني روزگار شد و عروسي عشق سر گرفت

نسيم شب با شاخ و برگ هاي سرو ازاده رقص شادي ميکردند

پرنده ها اواز مستي سر دادند و مرا مست کردند

آري مستي و راستي مستي و دوستي مستي و عشق

ديشب من شب نبود روز هم نبود

ديشب من چيزي بالا تر و بزرگتر از روزو شب بود

.................... ديشب نميدانم چي بود

**************

غرق در فکرم امشب ودر ميان پردهاي تو در تو در مانده ام

سخت غمگينم پاهايم دگر توان حرکت ندارد ترسيده ام

به تو فکر ميکنم و به اشکهاي پاک و معصومانه ات که جاري شد

واي بر من

چرا نتوانستم قطره قطره اشکهايت را جمع کنم

تا تو وجودت را براي توليد ان ازار ندهي

.................... چرا نتوانستم سکوتت را بفهمم چرا .. چرا.... چرا

...... واي بر من واي بر من واي بر من



صدايي مي ايد همان حرف هاي گريه الود توست

اين صدا ازارم مي دهد

عرقي بر چهره ام مي نشيند سرد است معني خجالت را اکنون مي فهمم



به ديشب فکر ميکنم به امدنت به زيبايي عشقت

.............. و به خودم به شرارتم به وجود سياهم و به حرف هاي نا گفته ام





امشب به نيمه نخواهد رسيد که اشک هايت مرا در خود غرق ميکند

نگاه کن گريه نکن

اینم عکس یه عروس مسلمونه که گذاشتم ببینید

گل مریم  از اسماعیل اسفندیاری

رسم زمونه        حامد حاکان (کامل)

Dj نگار (دوستم داشته باش)  ( آهنگ تصویری از نگار .زود دانلود میشه)

Dj نگار (همین حالا بگو)    (نگار ۵ساله)  

Dj نگار (خدای مهربون)    (نگار ۵ساله)

Dj نگار (دوستم داشته باش)  ( آهنگ تصویری از نگار .زود دانلود میشه)

ین

^{since your eyes are looking tired let your eye lashes hug each other for a few hours. happy journey into the world of dreams}

life is sin90=1

love is cos90=0

but freindship is tan90=infinity

it,s value is not defined in dis univers.

زندگي لکه ي ننگيست
که اميخته با جان من است
زندگي لحظه ي زرديست
که از ان من است
من نمي دانم
که ته اين همه زشتي
که پس اين همه زجر
که پي هين همه درد
چه به من ميماسد؟

به عیادت صمیمیّت
در بیمارستان دل رفتم
بر روی در نوشته بود

خطر مرگ!
مبتلا به میکروب غربت

از پشت شیشه نگاهش کردم
چه لاغر شده بود و چه نحیف می نمود
دانستم که روز وداع نزدیک است

مُشتهایش را باز نمود
کف دستش
قطره های اشکم بود
که روزی به او بخشیدم

به چشمهایم دست کشیدم
خشک بودند

Dokhtar Farari

360 Darajeh

Gonde Lat

Narafigh

Hamed Hakan Eshghami

Tabestounaye Tehroon

خورشیده خزون

بارون

دل زده

مادر

حسرت آلود

بهونه

خواب مخملی

قریبه

 Mousse.T

Orginal.Edit

 Bugati.Remix

Abi.Instrumantal

Radio Mix Instrumantal

۲-):آرزو داشتم حامد حاکان  (به سبک محرمی)

۴-):DJ مسخره    کاردن آهنگ چاوشی

۵-):گل مریم  از اسماعیل اسفندیاری

۶-):موزیک بسیار زیبا  از محسن یگانه

۷-):آی دختره       از حمید رضا و علی رضا

۹-):بنویس    از حمید رضا و علی رضا

۱۰-): برو       از حمید رضا و علی رضا

۱۱-): موزیک اون که رفته        حمید رضا و علی رضا

۱۲-): نگار آرمین    جام جهانی

۱۳-):پارتی WORLD CUP          در تهران

۱۴-):رسم زمونه        حامد حاکان (کامل)

۱۵-): چارقد

۱۶-): خانوم

۱۷-):بهونه         از امید

۱۸-):جواد رضویان      آزیتا

۱۹-):دیجی بگوری        تصویری

۲۰-):بازیگری(چاوشی فرزاد و....)         (تصویری)

۲۱-):تاتالو            کار جدیدی از امیر

محسن یگانه (زندونی)

لیدا آلبوم عسلک ( بی تو میمیرم)

لیدا آلبوم عسلک (قلب دفتر)                                * کامل*

مهران احراری (منم میشم مثل خودت)

علی اصحابی (ریمیکس بودن با تو)

مهران احراری (حالا ای وای خدا)

علی اصحابی (گل شکسته)

علی رضا فرد (نفس نفس)

محسن یگانه  (بنویس از سر خط)

علی اصحابی (دمو زیبا)

دیجی حامد حاکان و مریم حیدر زاده (لیلی)

دیجی حامد حاکان (قد و بالا)

دیجی حامد حاکان(توی چشمام زول نزن)

اسی (به چشمام رو)

فرخ (خواب مخملی)

خشایار اعتمادی (یا علی)

کامبیز آلبوم شیطنت (شیطنت)

کامبیز آلبوم شیطنت (حسود)

کامبیز آلبوم شیطنت (سبزه)

کامبیز آلبوم شیطنت (فدای تو)

کامبیز آلبوم شیطنت (لالام کن)

مهیار (در نگاه)

مهیار (دوستم نداری)

مهیار (نفرین)

مهران (بی نام)

مسعود سعیدی (بی چاره)

مسعود سعیدی (سرنوشت)

شهرام کاشانی (گیم آور)

سعید بزمی پور(بقض ابر)

علی اصحابی (آدم کوکی)

مهران احراری(اینهاش)

علی اصحابی (اگه عشق منی)

  خونه ی عاشقی
قبله گاه
 حرف آخر
 تنهاترین
 مرا دریاب
 پشیمانمم
 آواره
 دریا

salam oosta karim

khaily chakeretim delam badjoory gerefte vase tamoome ghamham vase tanhaim ghoseham hamechi a khoda too donyay ke baramoon gozashty khaily chiza has vali...nemitoonam begam ke cheghad deltangam deltange bachegyam ke hichi nemidoonestam faghat bazy mikardam ya sare chizay alaki dava mikardam faghat hamina bood vali alan nashokrit nabashi az harchizi ke begi too zendegim baram pish oomad khodaya tanha taghazam azat ine ke nemikham begam ghoseham nabashe hamechi bashe vali faghat pedaro madare azizamo azam nagir khodaya delam mikhad faghat hamin ye chizo begy bashe nemigam ta hala nagofty hamishe gofty faghat in yekyam begoo bashe mr30 ke hamaye harfamo goosh dady alan dege sabok shodam.

khaily koochiketam

خدای من !
اگر اطاعت امر تو نبود هرگز با کوره خاطره خویش بر ساحل دریای یاد تو گذر نمی کردم چرا که می دانم ظرف وجود من شایسته من است ، نه بایسته تو .
وکاسه دل من به اندازه ظرفیت خویش از بحر تو آب ذکر بر می دارد، ونه به وسعت بی کرانگی تو .
وکجا پای ناتوان مرا قدرت نیل به شناختگاه مقام مقدس توست ؟
 
خدایا!
همین که به اذن تو بر ذهن این ناپاک ، یاد پاکی مطلق می گذرد مرا بزرگترین نعمت توست وهمین که این آلوده را نام منزه تو بر زبان می رود مرا عظیم ترین لطف توست .
 
خدایا!
تو منزه تر از آنی که بر زبان ما تنزیه بگذری
و تسبیح تو برتر از آنست که تا اوج دلهای ما تنزل کند .
وتقدیس تو فراتر از آن که خود را به بالهای قلب ما بیالاید

• خوبی ؟
  دلم برات تنگ شده ، بهونه می گیره ، گفتم بهت نامه بدم شاید حرفاشُ که زد آروم بگیره ؛ البته فکر کنم واسم دعا کردیا ! خدا که همیشه بهم لطف داره این دفعه هم  بهم صبر عجیبی داده ، خدا ِ و بزرگیش ؛ دوریتُ وقتی خدا می خواد ،  میشه تحمل کرد ...
   
  خورشیدکم ؛ شاید مدت زیادی نباشه که رفتی سفر امّا واسه من قدر یه عمر گذشته ...وقتی بودیا ، پشت ابر بودی امّا ابرا هم نمی تونستن زیاد جلوی گرماتُ بگیرن که به من نرسه ، کم بود ولی می رسید ، حست می کردم ؛ امروز که مسافری هر چی ابر سیاهِ ، صبح تا شب تو آسمون دلم نشسته ، همش بارونه و بارون ...
   
  نشستم ، عکستُ کشیدم ، گذاشتم رو دیواراتاقم تا وقتی نیستی بتونم نبودتُ تحمل کنم تا برگردی ؛
  نقاشیم خوب نیستش ، از اوّلم نبود ، ببخشید نتونستم قشنگیاتُ خوب بکشم ؛ جای چشات هیچی نکشیدم ، مثلا ً دو تا ابرو کشیدم ! زیر ابروها نوشتم : این جا جای قشنگ ترین چشای دنیاس ؛ می دونی واسه چی ؟ ترسیدم ، دیدم نمی تونم ، هر جوریم بکشم مثل چشای خودت نمی شه ، چشات انقدر قشنگ که فقط خود خدا می تونه اینجوری بکشه ...
   
  وقتی به عکست نگاه می کنم انگار یه دفعه جون می گیره دیگه عکسی جلوی چشام نمی بینم ، خود خودتی ، راستش اون موقع اصلا ً چشام نمی بینه ، فکر کنم تمام سلولای مغزم جمع میشن جایی که تو رو دارم به یاد میارم ، جمع میشن تا بتونن همون جوری که هستی بیارنت تو ذهنم ...
   
  مسافر گلم ؛ این چند روزی که نیستی بیشتر از همیشه تو فکرمی ... پیش خودت گفتی : می رم سفر ، بر می گردم ، فراموشم می کنه ؛ نمی دونستی که رفتنت همانا وعاشق تر شدنم همانا ...
   
  راستی می خوام ازت  سوال کنم : عشق من به تو آخر نداره ؟! هر روز بیشتر میشه ؛ مگه نمی گن بی نهایت ، بینهایتِ ؟ هر چی بهش اضافه کنی فرقی نمی کنه ! پس چرا این عشق بی نهایت هر روز بیشتر میشه ؟
   
  فکر که می کنم ، می بینم خدا خیلی دوسم داشته که اجازه داده عاشق بشم ؛ می دونی ؟ عشق به آدم عزّت می ده ، احساس بزرگی میده ؛ حالا اگه عاشق تو بشی که دیگه ...
   
  گلم ؛ مسافری ؛ سرتُ بیشتر از این درد نمی یارم ، استراحت کن ، مراقب چشای قشنگتم باش ...
   
                                                                          در پناه خدا باشی
                                                                      چشم انتظارت : عاشقت
  

نبض لحظه رو نگه دار نذار عشقمون بميره
نذار ضربه هاي ساعت منو از تو پس بگيره
عقربك هاي زمونه خستگي سرش نمي شه
نگو بر مي گردي فردا دل كه باورش نمي شه
دست سردت مي گه انگار داري بي خاطره مي ري
منو تاريكي رفيقيم ماهو از شبا مي گيريم
التماس عاشقونم به دلت اثر نداره
نه پشيموني چشمام تو رو پيش من مي ياره


ساعت كهنه ي ديوار هي دقيقه ها رو نشمر
كاشكي هرگز نياد از راه لحظه ي خدا نگه دار
آسمون چشماتو بستي نمي بيني داره ميره
كاش مي شد بلور اشكام سر راهتو بگيره