رنگ زرد پاییز

دونیای بی وفا

دونیای بی وفا چه رخی جادوگر هوارگه ی خه فه ت جیگای ده ردیسه ر

چه رخی ژه نگاوی فه رتوتی زور پیر به ندیخانه که ی سراپا ته قسیر

کاروان سرای کون مالی ده رد و ئیش جیگای په ژاره ی شه هه نشاو ده رویش

چه رخی جادوگر کونی حیله باز قاپی به د به ختیت بو کی نه کرد واز

تاج و ته ختی کیت سر نگون نه کرد ره نجی کیت به ره نج بیستون نه کرد

زیندانی خه م و ده رد وبه د به ختی مالی مه ینت و په ژاره و سه ختی

چه رخی چپ گردی بی بقای نا مه رد کیت نه کرد ره نگ زه ردبه هه ناسه ی سرد

بو عه هد و وه فا و په یمانت نیه بو شه رت و قول و ئیمانت نیه

هه ردم به به زمی سور ئه خوی به تاو هه رساتی نه زمی ئه خیته به رچاو

ساتی سابت نیت له سه ر کردارت هه رده م جوریکه شیوه ی ره فتارت

هه ر روژی که سی ئه که ی سه ر گه ردان ئه یخه یته ریزی هه ناسه سه ر دان

بو چی هه ر روژی شکلی ئه نوینی هه رتاوی نه قشه و ره نگی ئه رژینی

کونی کونه سال ده س بری شه ییاد ره نجی کیت نه کرد به ره نجی فه رهاد

کوانی ده بده به ی سه رعیلی جاران کوشک و هه وارگه و مه لبه ندی یاران

له کوییه نه غمه ی سیمین عوزاران له کوییه نه غمه ی یارو دلداران

له کوییه عیشق و سه فای قه دیمان ئاده ی کیت نه کرد شادی په شیمان

شه رتی تا ئه روم له کاروان به رات باورم نه بی به عه هد و وه فات

شه رته تا ئه روا روحی ره وانم قه ول و په یمانت به هیچ بزانم

وه ختیکیش مردم برای هاوده ردم شه ریکی خه م وهه ناسه ی سه ردم

به خوین بنوسن کیلی مه زارم بیکه ن به مه رهم لاشه ی بیمارم

بنوسن دونیا جیگه ی جه فایه بی عه هدو په یمان زور بی وه فایه

له هونه راوه کانی ئوستاد سه عاده تی

+نوشته شده در یکشنبه بیست و نهم مهر 1386ساعت13:45توسط نونو |

در بلندای زمان
غصه ی ما اول شد
از تو و غیر چه پنهان
دل ما پرپر شد
خواب دیدیم که مارا
لب مستانه دهند
نسب این دل دیوانه
به پروانه دهند
چه بسا خواب بدیدیم و
ندیدیم ز عشق
به کسی جز نی و نیرنگ
جزایی بدهند
دار دنیا تو مرا بس بودی
کار دنیا تو چه نا کس بودی
من برایت علفی هرز و تو اما از من
نو گلی تازه و نارس بودی
با تو از عشق چه گویم
که در این وادیه پست
تو همانا که همان
لقمه ی هر کس بودي

روزی که میمیرم
نگران من نباش
که میان ابرها گم نمی شوم
و اشک مریز
که نمیتوانم
حتی بغض کنم
حتی صدایم مکن
که من دیگر درون تورا حس میکنم
وقتی مردم
میان اسمان مرا بجوی
نه زیر سنگی که نام من کشیده به روی
من
همیشه تورا از فراز ابرها
تماشا میکنم

+نوشته شده در سه شنبه بیست و چهارم مهر 1386ساعت21:1توسط نونو |

سلام برو بچ.خوبین؟

ابجی گلم داره میره امشبم داریم می بریمش تهران راهیش می کنیم.

یادتون نره بیاین پیشم من دلم بد جور گرفته اخه بعضیا عاشق پسرن منم بعد از بابام عاشق ابجیمم بدون اون میمیرم.

توروخدا تنهام نذارین منو ابجی کوچیکتون فرض کنید.چهارشنبه برمی گردم شاید اپ کردم

کوچیک همگی.

+نوشته شده در یکشنبه هشتم مهر 1386ساعت20:5توسط نونو |

وصیت

روزی اگر سراغ من آمد به او بگو
من می شناختم او را
نام تو راهمیشه به لبداشت
حتی
در حال احتضار
آن دلشکسته عاشق بی نام و بی نشان
آن مرد بی قرار
روزی اگر سراغ من آمد به او بگو
هر روز پای پ نجره غمگین نشسته بود
وگفتگو نمی کرد
جز با درخت سرو
در باغ کوچک همسایه
شبها به کارگاه خیال خویش
تصویری از بلندی اندام می کشید
و در تصورش
تصویر تو بلندترین سرو باغ را
تحقیر کرده بود
روزی اگر سراغ من آمد به او بگو
او پک زیست
پکتر از چشمه ای نور
همچون زلال اشک
یا چو زلال قطره باران به نوبهار
آن کوه استقامت
آن کوهاستوار
وقتی به یاد روی تو می بود
می گریست
روزی اگر سراغ من آمد به او بگو
او آرزوی دیدن رویت را
حتی برای لحظه ای از عمر خویش داشت
اما برای دیدن توچشم خویش را
آن در سرشگ غوطه ور آن چشم پک را
پنداشت
آلوده است و لایق دیدار یارنیست
روزی اگر سراغ من آمد به او بگو
آن لحظه ای که دیده برای همیشه بست
آن نام خوب بر لب لرزان او نشست
شاید روزی اگر
چه ؟ او ؟ نه آه ... نمی اید

افسوس

در پیش چشم دنیا
دوران عمر ما
یک قطره دربرابر اقیانوس
درچشمهای آن همه خورشید کهکشان
عمر جهانیان
کم سو تر از حقارت یک فانوس
افسوس

+نوشته شده در سه شنبه سوم مهر 1386ساعت13:30توسط نونو |